fr en

Brussels Minister

  • Ons Brussel geeft kansen aan kinderen, geeft ouders en kinderen de mogelijkheden om hun verantwoordelijkheid op te nemen. Ons Brussel zal hen ondersteunen om de generatiekansarmoede te doorbreken.

    Meer...
  • De stad is het laboratorium waar de toekomst voorbereid wordt. In Brussel moet ruimte zijn voor creativiteit en experiment, om te spelen, te sporten en te leren.

    Meer...
  • Brussel beleef je op de tram, te voet, met de fiets, in de ontmoeting met andere mensen. Dat vraagt een openbaar vervoer en een ruimtelijke ordening die gericht is op een evenwicht tussen ontmoeting en passage.

    Meer...
  • De kwaliteit van de openbare ruimte bepaalt de leefbaarheid van een stad. Brussel moet de hoofdstad zijn van pleinen en parken.

    Meer...

pascal

 

2014

In 2014 kiest Pascal Smet opnieuw met volle overgave voor Brussel. Tijdens de verkiezingscampagne legt hij de kiem van een nieuwe stadsbeweging die 100% Brussels is. Na de verkiezingen maakt hij zijn engagement waar en wordt hij opnieuw Minister in de Brusselse regering. 'Mijn hart klopt in deze stad', zegt hij. 'De reden waarom ik naar de Brusselse politiek ben gekomen, is Brussel zelf.' Als minister van Mobiliteit en Openbare Werken kan hij zijn droom voor een duurzame stadsontwikkeling opnieuw volop gestalte geven. Dat betekent onder meer dat de openbare ruimte anders wordt verdeeld. Meer plaats voor beter openbaar vervoer, meer plaats voor fietsers en voetgangers. 'In 2004 moest ik een bulldozer zijn om dingen in beweging te zetten. Vandaag kunnen de kranen aanrukken, om te bouwen. Toen ik in 2003 sprak van autovrije centrale lanen, werd ik bijna uitgejouwd. Kijk waar we nu staan.'

'Le courage est d’aller à l’idéal et de comprendre le réel.' Pascal Smet citeert Jean Jaurès. Na vijf jaar als Vlaams Minister van Onderwijs heeft Pascal Smet allesbehalve spijt om terug te keren naar Brussel. Met meer ervaring en extra bagage keert hij terug om van Brussel een betere, aangenamere stad te maken.

2009

De verkiezingen van juni 2009 zijn een succes voor Pascal Smet en de Brusselse sp.a maar desondanks worden ze geweerd uit de meerderheidscoalitie in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Zo komt de Brusselse sp.a in de oppositie terecht en Pascal Smet wordt minister van Onderwijs, Jeugd, Gelijke Kansen en Brussel in de Vlaamse regering. Die bevoegdheden maken hem eigenlijk tot de minister van de toekomst.

'Zonder een loodgieter en een elektricien zit de advocaat met natte voeten in het donker. Daar gaat onderwijs ook over. De één is beter met zijn handen, de ander beter met zijn verstand, een derde heeft talent in talen, een vierde een groot technisch inzicht. Het onderwijssysteem moet ouders en vooral kinderen toelaten om de juiste keuze te maken.'

2003

In september 2003 zet Pascal Smet opnieuw de stap naar de actieve politiek. Toenmalig sp.a-voorzitter Steve Stevaert duidt Pascal aan als de nieuwe Brusselse sp.a-staatssecretaris van Mobiliteit. Zijn intrede in de Brusselse politiek gaat niet onopgemerkt voorbij. Voor Pascal mag Brussel gerust een stuk ambitieuzer: dat wil zeggen een stuk minder ingewikkeld en groener met meer plaats voor voetgangers, fietsers en openbaar vervoer. Brussel blijkt een onuitputtelijke inspiratiebron voor deze ‘neuve Brusseleir’.

'Brussel zit nu eenmaal ingewikkeld in elkaar, wordt vaak gezegd door Brusselse politici als iets mislukt. Maar je gaat toch in de politiek om dingen te veranderen. En Brussel biedt op dat vlak veel kansen.'

Na de verkiezingen van juni 2004 wordt Pascal Smet minister van Mobiliteit en Openbare Werken in de Brusselse regering. Met die bevoegdheden maakt hij het verschil en bewijst hij dat zijn ideeën uitvoerbaar zijn. Openbare werken moeten echt gepland worden en moeten passen in een brede stadsvisie. Brussel moet autovrijer worden met een zichtbare plaats voor de fiets. En natuurlijk wil Pascal ook werk maken van snel en aantrekkelijk openbaar vervoer, in eigen bedding en geleidelijk gratis voor bepaalde doelgroepen.

'Ik wandel en fiets graag in mijn eigen stad. Een stad die altijd wordt gekenmerkt door kranen. En zolang ik kranen zie, kan Brussel altijd verbeteren. Er moet meer gedroomd worden in Brussel.'

In 2006 werd Pascal Smet verkozen tot gemeenteraadslid van de stad Brussel en wordt hij (verhinderd) schepen van openbare werken, participatie en gelijke kansen. Het zorgt gedurende drie jaar voor een sterke en succesvolle samenwerking tussen de stad Brussel en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest met als resultaat een grote voetgangerszone rondom de Grote Markt, een autovrije Oude Graanmarkt, een echt plein voor het jeugdtheater Bronks en nog een hele reeks vernieuwde straten, lanen en pleinen.

1995

Begin jaren negentig verlaat Pascal Smet Oost-Vlaanderen en verhuist naar Brussel. Hij werkt op het commissariaat-generaal voor de vluchtelingen in Brussel en kiest er voor te wonen waar hij werkt. In 2000 wordt hij Commissaris-Generaal voor de vluchtelingen en al snel is duidelijk dat hij de grootste vluchtelingencrisis van het land moet aanpakken. Dat lukt en het aantal asielaanvragen loopt terug van jaarlijks 42.000 tot minder dan 20.000. Asielaanvragen worden voortaan correct behandeld en België wordt in Europa het te volgen voorbeeld van asielbeleid.

1985

Op zijn achttiende krijgt Pascal Smet de politieke microbe te pakken. Het is volle rakettencrisis en hij gaat voor de eerste keer betogen. Hij is fel gekant tegen het plaatsen van Amerikaanse raketten in Europa, net als de socialisten met op kop de charismatische SP-voorzitter Karel Van Miert. Voor Pascal is het maar een kleine stap naar de actieve politiek en naar de SP-afdeling van Haasdonk. Het duurt niet lang of Pascal Smet wordt verkozen, als SP-gemeenteraadslid in Beveren en als SP-provincieraadslid in Oost-Vlaanderen. Hij is dan nog maar een twintiger. In die periode wordt hij ook voorzitter van de jongsocialisten.

'Als voorzitter van de jongsocialisten lanceerde ik ooit het idee om de legerdienst af te schaffen. Ik vond het onrechtvaardig dat je met rijke ouders meer kans had om er aan te ontsnappen. Ik leerde toen dat goede ideeën soms te vroeg kunnen komen.'

1967

Pascal Smet wordt op 30 juli 1967 geboren in Haasdonk, een landelijk dorpje in het Waasland. Daar groeit hij op in een arbeidersgezin als de oudste van drie jongens. Via het middelbaar onderwijs zet Pascal zijn eerste stappen buiten Haasdonk. Hij loopt school bij de broeders in Sint-Niklaas en daarna studeert hij rechten aan de Universiteit Antwerpen.

'Ik kom uit Haasdonk in het Waasland en ging na de lagere school als enige naar de broeders in Sint-Niklaas. De overgang naar het middelbaar is sowieso al vaak problematisch, al is het maar omdat je plots meerdere leerkrachten hebt in plaats van één vaste onderwijzer. Van het dorpsschooltje kwam ik in een totaal andere wereld terecht, zonder vrienden. Ik vond in het begin absoluut mijn draai niet.'